كَذَٰلِكَ مَآ أَتَى ٱلَّذِينَ مِن قَبْلِهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا قَالُوا۟ سَاحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ﴿۵۲﴾

بر پیشینیان آنان هم هیچ رسولی مبعوث نشد، مگر اینکه همین گونه گفتند: جادوگر است یا دیوانه.

أَتَوَاصَوْا۟ بِهِۦ ۚ بَلْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُونَ﴿۵۳﴾

آیا بر این [لجاج‌] یکدیگر را سفارش کرده بودند؟! نه، بلکه گروهی طغیانگر بودند.

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَمَآ أَنتَ بِمَلُومٍ﴿۵۴﴾

پس، از آن مردم [لجوج‌] روی برتاب که سزاوار ملامت نخواهی بود.

وَذَكِّرْ فَإِنَّ ٱلذِّكْرَىٰ تَنفَعُ ٱلْمُؤْمِنِينَ﴿۵۵﴾

و تذکر بده که البته تذکر برای مؤمنان سودبخش است.

وَمَا خَلَقْتُ ٱلْجِنَّ وَٱلْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ﴿۵۶﴾

و جن و انس را نیافریده‌ام، مگر برای اینکه مرا بندگی کنند [و از بندگی غیر من سر باز زنند(۱)‌].

مَآ أُرِيدُ مِنْهُم مِّن رِّزْقٍ وَمَآ أُرِيدُ أَن يُطْعِمُونِ﴿۵۷﴾

نه از آنان روزی ای می‌خواهم و نه اینکه مرا خوراک دهند.

إِنَّ ٱللَّهَ هُوَ ٱلرَّزَّاقُ ذُو ٱلْقُوَّةِ ٱلْمَتِينُ﴿۵۸﴾

زیرا خداست روزی رسانِ نیرومند و برقرار.

فَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا۟ ذَنُوبًا مِّثْلَ ذَنُوبِ أَصْحَـٰبِهِمْ فَلَا يَسْتَعْجِلُونِ﴿۵۹﴾

ستمگران همچون یاران [گذشته‌] خویش سهمی از مجازات دارند(۱)، پس به شتاب [آن را‌] از من نخواهند(۲).

فَوَيْلٌ لِّلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِن يَوْمِهِمُ ٱلَّذِى يُوعَدُونَ﴿۶۰﴾

وای بر انکارورزان از روز موعودشان(۱).

وَٱلطُّورِ﴿۱﴾

سوگند به کوه طور،

وَكِتَـٰبٍ مَّسْطُورٍ﴿۲﴾

و به کتاب نوشته‌شده [کیفیت اعمال(۱)‌]،

فِى رَقٍّ مَّنشُورٍ﴿۳﴾

در صفحه‌ای گشوده،

وَٱلْبَيْتِ ٱلْمَعْمُورِ﴿۴﴾

و سوگند به خانه آبادان [کعبه(۱)‌]،

وَٱلسَّقْفِ ٱلْمَرْفُوعِ﴿۵﴾

و آسمان(۱) افراشته،

وَٱلْبَحْرِ ٱلْمَسْجُورِ﴿۶﴾

و دریای مملوّ [از آتش(۱)‌]،

إِنَّ عَذَابَ رَبِّكَ لَوَٰقِعٌ﴿۷﴾

که مجازات ‌صاحب‌اختیارت واقع شدنی است،

مَّا لَهُۥ مِن دَافِعٍ﴿۸﴾

و بازدارنده‌ای ندارد؛

يَوْمَ تَمُورُ ٱلسَّمَآءُ مَوْرًا﴿۹﴾

روزی که آسمان به سختی در جنبش و اضطراب افتد،

وَتَسِيرُ ٱلْجِبَالُ سَيْرًا﴿۱۰﴾

و کوهها با حرکتی شدید روان شوند(۱)؛

فَوَيْلٌ يَوْمَئِذٍ لِّلْمُكَذِّبِينَ﴿۱۱﴾

در آن روز وای به حال تکذیب‌‌کنندگان،

ٱلَّذِينَ هُمْ فِى خَوْضٍ يَلْعَبُونَ﴿۱۲﴾

همانان که در بیهوده‌‌‌گویی سرگرم بازی‌اند.

يَوْمَ يُدَعُّونَ إِلَىٰ نَارِ جَهَنَّمَ دَعًّا﴿۱۳﴾

روزی که با خشونت به سوی آتش دوزخ رانده می‌شوند(۱)؛

هَـٰذِهِ ٱلنَّارُ ٱلَّتِى كُنتُم بِهَا تُكَذِّبُونَ﴿۱۴﴾

[و به آنان گویند:‌] این آتشی است که آن را دروغ می‌شمردید.