يُسَبِّحُ لِلَّهِ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ ٱلْمَلِكِ ٱلْقُدُّوسِ ٱلْعَزِيزِ ٱلْحَكِيمِ﴿۱﴾

هر چه در آسمانها و زمین است [با حرکت حکیمانه در راستایی که پروردگار جهان مشخّص کرده است‌] خدای را تقدیس می‌کند، [همان‌] فرمانفرمای بس مقدّس و فرادست و فرزانه را.

هُوَ ٱلَّذِى بَعَثَ فِى ٱلْأُمِّيِّـۧنَ رَسُولًا مِّنْهُمْ يَتْلُوا۟ عَلَيْهِمْ ءَايَـٰتِهِۦ وَيُزَكِّيهِمْ وَيُعَلِّمُهُمُ ٱلْكِتَـٰبَ وَٱلْحِكْمَةَ وَإِن كَانُوا۟ مِن قَبْلُ لَفِى ضَلَـٰلٍ مُّبِينٍ﴿۲﴾

اوست که در میان مردمی آموزش‌ندیده، رسولی از خودشان برانگیخت که آیاتش را بر آنان می‌خوانَد و [از پلیدی جهل و شرک‌] پاکشان می‌سازد و به آنان کتاب و دانشِ توأم با بینش می‌آموزد، در حالی که قبل از آن واقعاً در گمراهی آشکاری بودند(۱)؛

وَءَاخَرِينَ مِنْهُمْ لَمَّا يَلْحَقُوا۟ بِهِمْ ۚ وَهُوَ ٱلْعَزِيزُ ٱلْحَكِيمُ﴿۳﴾

و نیز بر گروههای دیگری [مبعوث شده‌] که هنوز به [آیین جدیدِ‌] اینان نپیوسته‌اند؛ و اوست فرادست و فرزانه.

ذَٰلِكَ فَضْلُ ٱللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَآءُ ۚ وَٱللَّهُ ذُو ٱلْفَضْلِ ٱلْعَظِيمِ﴿۴﴾

این افزون‌بخشی خداست، به هر که خواهد [و شایسته بداند‌]، عطا می‌کند(۱)؛ و خدا افزون‌بخشی بی‌حدّ دارد.

مَثَلُ ٱلَّذِينَ حُمِّلُوا۟ ٱلتَّوْرَىٰةَ ثُمَّ لَمْ يَحْمِلُوهَا كَمَثَلِ ٱلْحِمَارِ يَحْمِلُ أَسْفَارًۢا ۚ بِئْسَ مَثَلُ ٱلْقَوْمِ ٱلَّذِينَ كَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِ ٱللَّهِ ۚ وَٱللَّهُ لَا يَهْدِى ٱلْقَوْمَ ٱلظَّـٰلِمِينَ﴿۵﴾

داستان کسانی که تورات بر آنان تکلیف شد، ولی حق آن را ادا نکردند، داستان چارپایی است بر او کتابی چند؛ گروهی که آیات خدا را دروغ شمردند، وصْف بدی دارند؛ و خدا ستمگران را هدایت نخواهد کرد.

قُلْ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ هَادُوٓا۟ إِن زَعَمْتُمْ أَنَّكُمْ أَوْلِيَآءُ لِلَّهِ مِن دُونِ ٱلنَّاسِ فَتَمَنَّوُا۟ ٱلْمَوْتَ إِن كُنتُمْ صَـٰدِقِينَ﴿۶﴾

بگو: ای یهودیان، اگر تصوّر می‌کنید فقط شما دوستان خدایید نه سایر مردم(۱)، پس آرزوی مرگ کنید، اگر راست می‌گویید.

وَلَا يَتَمَنَّوْنَهُۥٓ أَبَدًۢا بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ ۚ وَٱللَّهُ عَلِيمٌۢ بِٱلظَّـٰلِمِينَ﴿۷﴾

و[لی‌] آنان به خاطر رفتار گذشته خود [هرگز(۱)‌] آرزوی مرگ نخواهند کرد(۲)؛ و خدا به [حال‌] ستمگران داناست.

قُلْ إِنَّ ٱلْمَوْتَ ٱلَّذِى تَفِرُّونَ مِنْهُ فَإِنَّهُۥ مُلَـٰقِيكُمْ ۖ ثُمَّ تُرَدُّونَ إِلَىٰ عَـٰلِمِ ٱلْغَيْبِ وَٱلشَّهَـٰدَةِ فَيُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ﴿۸﴾

بگو: مرگی که از آن فرار می‌کنید، قطعاً به سراغ شما می‌آید(۱)، آنگاه به پیشگاه خدای دانای نهان و آشکار بازگردانده می‌شوید و او شما را به آنچه می‌کردید، آگاه می‌سازد.