يُسَبِّحُ لِلَّهِ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَمَا فِى ٱلْأَرْضِ ۖ لَهُ ٱلْمُلْكُ وَلَهُ ٱلْحَمْدُ ۖ وَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَىْءٍ قَدِيرٌ﴿۱﴾

هر چه در آسمانها و زمین است [با بروز استعدادهای طبیعی و خداداده خود‌] خدای را تقدیس می‌کند؛ فرمانروایی و ستایش(۱) خاصّ اوست و او بر هر کاری تواناست.

هُوَ ٱلَّذِى خَلَقَكُمْ فَمِنكُمْ كَافِرٌ وَمِنكُم مُّؤْمِنٌ ۚ وَٱللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ﴿۲﴾

اوست که شما را آفرید، ولی بعضی از شما [ربوبیت خدای را‌] انکار می‌کنند و بعضی ایمان دارند(۱)؛ و خدا به آنچه می‌کنید بیناست.

خَلَقَ ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضَ بِٱلْحَقِّ وَصَوَّرَكُمْ فَأَحْسَنَ صُوَرَكُمْ ۖ وَإِلَيْهِ ٱلْمَصِيرُ﴿۳﴾

آسمانها و زمین را به حق [و با هدف‌] آفرید و شما را صورتگری کرد و صورتهایتان را نیکو آراست(۱)؛ و سرانجام در پیشگاه اوست.

يَعْلَمُ مَا فِى ٱلسَّمَـٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَيَعْلَمُ مَا تُسِرُّونَ وَمَا تُعْلِنُونَ ۚ وَٱللَّهُ عَلِيمٌۢ بِذَاتِ ٱلصُّدُورِ﴿۴﴾

آنچه در آسمانها و زمین است، می‌داند و نیز هر چه پنهان و آشکار کنید می‌داند؛ و خدا به راز دلها داناست.

أَلَمْ يَأْتِكُمْ نَبَؤُا۟ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِن قَبْلُ فَذَاقُوا۟ وَبَالَ أَمْرِهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ﴿۵﴾

مگر اخبار انکارورزان پیشین به شما نرسیده است که وبال رفتار خویش را چشیدند و مجازاتی دردناک [در انتظار‌] دارند.

ذَٰلِكَ بِأَنَّهُۥ كَانَت تَّأْتِيهِمْ رُسُلُهُم بِٱلْبَيِّنَـٰتِ فَقَالُوٓا۟ أَبَشَرٌ يَهْدُونَنَا فَكَفَرُوا۟ وَتَوَلَّوا۟ ۚ وَّٱسْتَغْنَى ٱللَّهُ ۚ وَٱللَّهُ غَنِىٌّ حَمِيدٌ﴿۶﴾

این [مجازات‌] از آن جهت بود که رسولانشان نشانه‌های روشن بر آنان ارائه کردند، ولی آنان گفتند: آیا آدمیانی(۱) ما را هدایت می‌کنند(۲)؟ آنگاه انکار کردند و روی برتافتند، و خدا [نیز از ایمان آنان‌] بی‌نیازی ورزید، که خدا بی‌نیاز و شایسته ستایش است.

زَعَمَ ٱلَّذِينَ كَفَرُوٓا۟ أَن لَّن يُبْعَثُوا۟ ۚ قُلْ بَلَىٰ وَرَبِّى لَتُبْعَثُنَّ ثُمَّ لَتُنَبَّؤُنَّ بِمَا عَمِلْتُمْ ۚ وَذَٰلِكَ عَلَى ٱللَّهِ يَسِيرٌ﴿۷﴾

انکارورزان تصوّر کردند که هرگز برانگیخته نخواهند شد؛ بگو: آری، به ‌صاحب‌اختیارم سوگند که قطعاً برانگیخته خواهید شد و به کارهایی که کرده‌اید، خبر داده خواهید شد؛ و این بر خدا آسان است(۱).

فَـَٔامِنُوا۟ بِٱللَّهِ وَرَسُولِهِۦ وَٱلنُّورِ ٱلَّذِىٓ أَنزَلْنَا ۚ وَٱللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ﴿۸﴾

پس به خدا و رسولش و آن نور(۱) که نازل کرده‌ایم، ایمان آورید، که خدا از اعمال شما آگاه است.

يَوْمَ يَجْمَعُكُمْ لِيَوْمِ ٱلْجَمْعِ ۖ ذَٰلِكَ يَوْمُ ٱلتَّغَابُنِ ۗ وَمَن يُؤْمِنۢ بِٱللَّهِ وَيَعْمَلْ صَـٰلِحًا يُكَفِّرْ عَنْهُ سَيِّـَٔاتِهِۦ وَيُدْخِلْهُ جَنَّـٰتٍ تَجْرِى مِن تَحْتِهَا ٱلْأَنْهَـٰرُ خَـٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدًا ۚ ذَٰلِكَ ٱلْفَوْزُ ٱلْعَظِيمُ﴿۹﴾

روزی که [خدا‌] شما را در عرصه محشر(۱) گرد می‌آورد، آن [روز‌]، روز احساس غبن است(۲)؛ و هر که به خدا ایمان آورد و به شایستگی عمل کند، بدیهایش را می‌زداید و او را به باغهایی [از بهشت‌] درمی‌آورد که نهرها در دامن آن جاری است و جاودانه در آن به سر خواهد برد؛ این است کامیابی بزرگ.