وَأَنَّا مِنَّا ٱلْمُسْلِمُونَ وَمِنَّا ٱلْقَـٰسِطُونَ ۖ فَمَنْ أَسْلَمَ فَأُو۟لَـٰٓئِكَ تَحَرَّوْا۟ رَشَدًا﴿۱۴﴾

برخی از ما [در برابر خدا‌] تسلیمند(۱) و برخی به دور از حق(۲)؛ و آنان که تسلیم [حق‌] ند، راه کمال را می‌جویند؛

وَأَمَّا ٱلْقَـٰسِطُونَ فَكَانُوا۟ لِجَهَنَّمَ حَطَبًا﴿۱۵﴾

و امّا آنان که از حقیقت دور مانده‌اند، سوخت دوزخ خواهند بود،

وَأَلَّوِ ٱسْتَقَـٰمُوا۟ عَلَى ٱلطَّرِيقَةِ لَأَسْقَيْنَـٰهُم مَّآءً غَدَقًا﴿۱۶﴾

و [خدا مقرّر داشته است که‌] اگر در راه [کمال‌] استقامت ورزند، [سرزمین‌] آنان را سیراب می‌کنیم(۱)،

لِّنَفْتِنَهُمْ فِيهِ ۚ وَمَن يُعْرِضْ عَن ذِكْرِ رَبِّهِۦ يَسْلُكْهُ عَذَابًا صَعَدًا﴿۱۷﴾

تا با این [نعمت‌] در بوته آزمایش قرارشان دهیم؛ و هر که از یاد ‌صاحب‌اختیارش روی گرداند(۱)، به گرداب سختِ مجازات سوقش دهد(۲).

وَأَنَّ ٱلْمَسَـٰجِدَ لِلَّهِ فَلَا تَدْعُوا۟ مَعَ ٱللَّهِ أَحَدًا﴿۱۸﴾

همه مساجد [و عبادات‌] ویژه خداست؛ پس در کنار خدا هیچ کس را [به نیایش‌] مخوانید؛

وَأَنَّهُۥ لَمَّا قَامَ عَبْدُ ٱللَّهِ يَدْعُوهُ كَادُوا۟ يَكُونُونَ عَلَيْهِ لِبَدًا﴿۱۹﴾

و چون بنده [و پیامبر‌] خدا به عبادت او برخاست، گروهی [از مشرکین،‌] نزدیک بود بر سر او ریزند(۱).

قُلْ إِنَّمَآ أَدْعُوا۟ رَبِّى وَلَآ أُشْرِكُ بِهِۦٓ أَحَدًا﴿۲۰﴾

بگو، من منحصراً ‌صاحب‌اختیار خویش را [به الوهیت‌] می‌خوانم و هیچ کس را [در قدرت و تدبیر‌] با او شریک نمی‌دانم(۱).

قُلْ إِنِّى لَآ أَمْلِكُ لَكُمْ ضَرًّا وَلَا رَشَدًا﴿۲۱﴾

بگو: من اختیار زیان و رحمتی برای شما ندارم.

قُلْ إِنِّى لَن يُجِيرَنِى مِنَ ٱللَّهِ أَحَدٌ وَلَنْ أَجِدَ مِن دُونِهِۦ مُلْتَحَدًا﴿۲۲﴾

و [نیز‌] بگو: هیچ کس هرگز مرا در قبال خدا پناه نخواهد داد، و هرگز پناهی جز او نخواهم یافت.

إِلَّا بَلَـٰغًا مِّنَ ٱللَّهِ وَرِسَـٰلَـٰتِهِۦ ۚ وَمَن يَعْصِ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُۥ فَإِنَّ لَهُۥ نَارَ جَهَنَّمَ خَـٰلِدِينَ فِيهَآ أَبَدًا﴿۲۳﴾

[وظیفه‌ای ندارم‌] جز پیامرسانی از جانب خدا و [انجام‌] رسالتهای او؛ و هر که خدا و رسولش را نافرمانی کند، جاودانه آتش دوزخ را خواهد داشت.

حَتَّىٰٓ إِذَا رَأَوْا۟ مَا يُوعَدُونَ فَسَيَعْلَمُونَ مَنْ أَضْعَفُ نَاصِرًا وَأَقَلُّ عَدَدًا﴿۲۴﴾

[همیشه گروه تو را ضعیف می‌شمرند‌] تا آنگاه که مجازات موعود خود را مشاهده کنند، خواهند دانست پشتیبان چه کسی ناتوانتر و سپاهش کوچکتر است.

قُلْ إِنْ أَدْرِىٓ أَقَرِيبٌ مَّا تُوعَدُونَ أَمْ يَجْعَلُ لَهُۥ رَبِّىٓ أَمَدًا﴿۲۵﴾

بگو: من نمی‌دانم مجازات موعود شما نزدیک است یا ‌صاحب‌اختیارم زمانی [دورتر‌] برای آن قرار داده است.

عَـٰلِمُ ٱلْغَيْبِ فَلَا يُظْهِرُ عَلَىٰ غَيْبِهِۦٓ أَحَدًا﴿۲۶﴾

[تنها او‌] بر [اسرار‌] غیب آگاه است و هیچ کس را از [دانش‌] غیب خود آگاه نخواهد کرد،

إِلَّا مَنِ ٱرْتَضَىٰ مِن رَّسُولٍ فَإِنَّهُۥ يَسْلُكُ مِنۢ بَيْنِ يَدَيْهِ وَمِنْ خَلْفِهِۦ رَصَدًا﴿۲۷﴾

مگر رسولی را که خود بپسندد(۱) و [از میان فرشتگان‌] محافظانی(۲) از پیش روی و پشت سرش قرار می‌دهد،

لِّيَعْلَمَ أَن قَدْ أَبْلَغُوا۟ رِسَـٰلَـٰتِ رَبِّهِمْ وَأَحَاطَ بِمَا لَدَيْهِمْ وَأَحْصَىٰ كُلَّ شَىْءٍ عَدَدًۢا﴿۲۸﴾

تا بداند که پیامهای ‌صاحب‌اختیارشان را رسانده‌اند و [خدا‌] به هر چه نزد آنان است، احاطه دارد و هر چیزی را ‌دقیقاً به شمار آورده است.