كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ ٱلْعَاجِلَةَ﴿۲۰﴾

هرگز [عذرهایش پذیرفته نیست(۱)‌]، ولی شما دنیای گذرا را دوست دارید(۲)،

وَتَذَرُونَ ٱلْـَٔاخِرَةَ﴿۲۱﴾

و آخرت را رها می‌کنید(۱).

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَّاضِرَةٌ﴿۲۲﴾

چهره‌هایی در آن روز شاداب است(۱)،

إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٌ﴿۲۳﴾

و به ‌صاحب‌اختیار خویش توجّه دارند(۱)؛

وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍۭ بَاسِرَةٌ﴿۲۴﴾

و چهره‌هایی هم در آن روز گرفته است،

تَظُنُّ أَن يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌ﴿۲۵﴾

و می‌دانند که رفتار کمرشکنی با آنان خواهد شد.

كَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِىَ﴿۲۶﴾

هشدار! آنگاه که [جانها‌] به گلوگاه(۱) رسد،

وَقِيلَ مَنْ ۜ رَاقٍ﴿۲۷﴾

و گفته شود: نجات‌دهنده(۱) کیست؟

وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلْفِرَاقُ﴿۲۸﴾

و یقین کند که [هنگام‌] فراق است،

وَٱلْتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ﴿۲۹﴾

آنگاه حالات سخت و بحرانی فرا رسد(۱)،

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمَسَاقُ﴿۳۰﴾

آن روز مسیر و سرانجام [همه‌] به سوی ‌صاحب‌اختیار توست.

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ﴿۳۱﴾

[وای بر آن که‌] نه تصدیق کرد و نه توجّه،

وَلَـٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ﴿۳۲﴾

بلکه دروغ شمرد و روی برتافت(۱)،

ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ﴿۳۳﴾

آنگاه خرامان نزد خانواده خویش رفت.

أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ﴿۳۴﴾

[مجازات رستاخیز‌] برای تو سزاوارتر است و سزاوارتر.

ثُمَّ أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰٓ﴿۳۵﴾

باز هم سزاوارتر و سزاوارتر.

أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَـٰنُ أَن يُتْرَكَ سُدًى﴿۳۶﴾

مگر انسان می‌پندارد که بیهوده [و بی‌تکلیف‌] رها خواهد شد(۱)؟

أَلَمْ يَكُ نُطْفَةً مِّن مَّنِىٍّ يُمْنَىٰ﴿۳۷﴾

مگر نطفه‌ای از منی که [در رحم‌] ریخته شد نبود؟

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ﴿۳۸﴾

سپس جنینی ابتدایی(۱) شد، و آنگاه [او را‌] آفرید و سامان داد،

فَجَعَلَ مِنْهُ ٱلزَّوْجَيْنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ﴿۳۹﴾

و از آن [قطره‌]، زوج نر و ماده پدید آورد.

أَلَيْسَ ذَٰلِكَ بِقَـٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحْـِۧىَ ٱلْمَوْتَىٰ﴿۴۰﴾

آیا چنین [خدایی‌] قادر به زنده کردن مردگان نیست؟

هَلْ أَتَىٰ عَلَى ٱلْإِنسَـٰنِ حِينٌ مِّنَ ٱلدَّهْرِ لَمْ يَكُن شَيْـًٔا مَّذْكُورًا﴿۱﴾

قطعاً روزگارانی بر انسان گذشته است که [وجودش‌] چیزی قابل ذکر نبوده است.

إِنَّا خَلَقْنَا ٱلْإِنسَـٰنَ مِن نُّطْفَةٍ أَمْشَاجٍ نَّبْتَلِيهِ فَجَعَلْنَـٰهُ سَمِيعًۢا بَصِيرًا﴿۲﴾

ما انسان را از نطفه‌ای در هم آمیخته(۱) آفریدیم و از حالتی به حالتی دیگر درآوریم و شنوا و بینایش گرداندیم.

إِنَّا هَدَيْنَـٰهُ ٱلسَّبِيلَ إِمَّا شَاكِرًا وَإِمَّا كَفُورًا﴿۳﴾

راه را به او ارائه دادیم، خواه سپاسگزار [و پذیرای آن‌] باشد، خواه ناسپاس.

إِنَّآ أَعْتَدْنَا لِلْكَـٰفِرِينَ سَلَـٰسِلَا۟ وَأَغْلَـٰلًا وَسَعِيرًا﴿۴﴾

برای [کیفر‌] انکارورزان، زنجیرها و بندها و آتش سوزان آماده کرده‌ایم.

إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ يَشْرَبُونَ مِن كَأْسٍ كَانَ مِزَاجُهَا كَافُورًا﴿۵﴾

نیکوکاران از قدحی می‌نوشند که آمیزه آن، [آب‌] چشمه کافور است؛