إِنَّآ أَنزَلْنَـٰهُ فِى لَيْلَةِ ٱلْقَدْرِ﴿۱﴾

قرآن را در شب قدر(۱) نازل کردیم؛

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا لَيْلَةُ ٱلْقَدْرِ﴿۲﴾

و خبر نداری شب قدر چگونه است!

لَيْلَةُ ٱلْقَدْرِ خَيْرٌ مِّنْ أَلْفِ شَهْرٍ﴿۳﴾

شب قدر از هزار(۱) ماه برتر است.

تَنَزَّلُ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ فِيهَا بِإِذْنِ رَبِّهِم مِّن كُلِّ أَمْرٍ﴿۴﴾

در آن شب، فرشتگان در معیت [فرمانده خود(۱)‌] جبرئیل(۲) به خواست ‌صاحب‌اختیارشان، برای [تقدیر‌] هر امری فرود می‌آیند(۳)،

سَلَـٰمٌ هِىَ حَتَّىٰ مَطْلَعِ ٱلْفَجْرِ﴿۵﴾

آن شب تا سپیده دم، سلامت و رحمت است.

لَمْ يَكُنِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِنْ أَهْلِ ٱلْكِتَـٰبِ وَٱلْمُشْرِكِينَ مُنفَكِّينَ حَتَّىٰ تَأْتِيَهُمُ ٱلْبَيِّنَةُ﴿۱﴾

انکارورزان اهل‌کتاب و مشرکین [از آیین خود‌] دست بردار نبودند، تا وقتی که نشانه روشن بر آنان برسد؛

رَسُولٌ مِّنَ ٱللَّهِ يَتْلُوا۟ صُحُفًا مُّطَهَّرَةً﴿۲﴾

[توسّط‌] رسولی از سوی خدا که صحیفه‌هایی پاک را [بر آنان‌] می‌خواند،

فِيهَا كُتُبٌ قَيِّمَةٌ﴿۳﴾

که در آن، نوشته‌هایی است متین.

وَمَا تَفَرَّقَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَـٰبَ إِلَّا مِنۢ بَعْدِ مَا جَآءَتْهُمُ ٱلْبَيِّنَةُ﴿۴﴾

و اهل‌کتاب فرقه فرقه نشدند، مگر پس از آن که نشانه روشن بدانها رسید(۱).

وَمَآ أُمِرُوٓا۟ إِلَّا لِيَعْبُدُوا۟ ٱللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ ٱلدِّينَ حُنَفَآءَ وَيُقِيمُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَيُؤْتُوا۟ ٱلزَّكَوٰةَ ۚ وَذَٰلِكَ دِينُ ٱلْقَيِّمَةِ﴿۵﴾

در حالی که فرمان نیافته بودند جز این که خدای را با خلوص اعتقاد و حقگرایانه بندگی کنند و نماز برپا دارند و زکات بپردازند؛ این است دین پایدار(۱).

إِنَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ مِنْ أَهْلِ ٱلْكِتَـٰبِ وَٱلْمُشْرِكِينَ فِى نَارِ جَهَنَّمَ خَـٰلِدِينَ فِيهَآ ۚ أُو۟لَـٰٓئِكَ هُمْ شَرُّ ٱلْبَرِيَّةِ﴿۶﴾

مسلّماً انکارورزان اهل‌کتاب و مشرکان جاودانه دوزخی خواهند بود؛ آنان بدترینِ آفریدگانند.

إِنَّ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ أُو۟لَـٰٓئِكَ هُمْ خَيْرُ ٱلْبَرِيَّةِ﴿۷﴾

به راستی مؤمنانِ نیک‌رفتار بهترین آفریدگانند.