وَٱلتِّينِ وَٱلزَّيْتُونِ﴿۱﴾

سوگند به انجیر و زیتون،

وَطُورِ سِينِينَ﴿۲﴾

و سوگند به کوه سینا،

وَهَـٰذَا ٱلْبَلَدِ ٱلْأَمِينِ﴿۳﴾

و این سرزمین امنِ [مکّه(۱)‌]،

لَقَدْ خَلَقْنَا ٱلْإِنسَـٰنَ فِىٓ أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ﴿۴﴾

که انسان را در بهترین نظام آفریده‌ایم.

ثُمَّ رَدَدْنَـٰهُ أَسْفَلَ سَـٰفِلِينَ﴿۵﴾

آنگاه او را [به پیشگاه خود(۱)‌] بازمی‌گردانیم، در حالی که [به دلیل ارتکاب گناه‌] پست‌ترین فرومایگان است؛

إِلَّا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ وَعَمِلُوا۟ ٱلصَّـٰلِحَـٰتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ﴿۶﴾

مگر مؤمنانِ نیک‌رفتار که پاداشی بی‌پایان دارند.

فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعْدُ بِٱلدِّينِ﴿۷﴾

[ای انسان،‌] با این حال چه انگیزه‌ای تو را به دروغ شمردن [روز‌] جزا وا می‌دارد(۱)؟

أَلَيْسَ ٱللَّهُ بِأَحْكَمِ ٱلْحَـٰكِمِينَ﴿۸﴾

آیا خدا بهترین داوران نیست(۱)؟

ٱقْرَأْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلَّذِى خَلَقَ﴿۱﴾

بخوان به نام ‌صاحب‌اختیارت که آفرید؛

خَلَقَ ٱلْإِنسَـٰنَ مِنْ عَلَقٍ﴿۲﴾

انسان را از جنین ابتدایی(۱) آفرید.

ٱقْرَأْ وَرَبُّكَ ٱلْأَكْرَمُ﴿۳﴾

بخوان، و ‌صاحب‌اختیار تو بغایت کریم است،

ٱلَّذِى عَلَّمَ بِٱلْقَلَمِ﴿۴﴾

همان خدایی که [نوشتن را‌] به وسیله قلم آموزش داد،

عَلَّمَ ٱلْإِنسَـٰنَ مَا لَمْ يَعْلَمْ﴿۵﴾

و به انسان آنچه نمی‌دانست، آموخت(۱).

كَلَّآ إِنَّ ٱلْإِنسَـٰنَ لَيَطْغَىٰٓ﴿۶﴾

هان! اگر انسان خود را بی‌نیاز احساس کند، سر به طغیان برمی‌دارد،

أَن رَّءَاهُ ٱسْتَغْنَىٰٓ﴿۷﴾

ترجمه این آیه، در آیه قبل ادغام شده است.

إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلرُّجْعَىٰٓ﴿۸﴾

[در حالی که‌] بازگشت [همه‌] قطعاً در پیشگاه ‌صاحب‌اختیار توست.

أَرَءَيْتَ ٱلَّذِى يَنْهَىٰ﴿۹﴾

به نظر شما آن کس که بنده‌ای [شایسته‌] را آنگاه که به نماز می‌ایستد، باز می‌دارد،

عَبْدًا إِذَا صَلَّىٰٓ﴿۱۰﴾

ترجمه این آیه، در آیه قبل ادغام شده است.

أَرَءَيْتَ إِن كَانَ عَلَى ٱلْهُدَىٰٓ﴿۱۱﴾

اگر [آن بنده‌] به راه هدایت باشد و به تقوا فرا خواند،

أَوْ أَمَرَ بِٱلتَّقْوَىٰٓ﴿۱۲﴾

ترجمه این آیه، در آیه قبل ادغام شده است.

أَرَءَيْتَ إِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰٓ﴿۱۳﴾

و اگر [آن بازدارنده، حق را‌] دروغ پندارد و روی گرداند(۱)،

أَلَمْ يَعْلَم بِأَنَّ ٱللَّهَ يَرَىٰ﴿۱۴﴾

آیا ندانسته که خدا [رفتار ناهنجارش را‌] می‌بیند؟

كَلَّا لَئِن لَّمْ يَنتَهِ لَنَسْفَعًۢا بِٱلنَّاصِيَةِ﴿۱۵﴾

حقا، اگر بازنایستد، به ذلّتش خواهیم کشید(۱).

نَاصِيَةٍ كَـٰذِبَةٍ خَاطِئَةٍ﴿۱۶﴾

همان ‌دروغ‌پرداز بزهکار را؛

فَلْيَدْعُ نَادِيَهُۥ﴿۱۷﴾

[مأیوسانه‌] باید یارانش را به کمک فرا خواند،

سَنَدْعُ ٱلزَّبَانِيَةَ﴿۱۸﴾

ما هم فرشتگان سخت کیفر(۱) را فرا خواهیم خواند(۲)؛

كَلَّا لَا تُطِعْهُ وَٱسْجُدْ وَٱقْتَرِب ۩﴿۱۹﴾

زنهار! اطاعتش مکن و به سجده پرداز و [به خدا‌] تقرّب جوی.