قُلْ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلْكَـٰفِرُونَ﴿۱﴾

بگو: ای انکارورزان،

لَآ أَعْبُدُ مَا تَعْبُدُونَ﴿۲﴾

من معبودانِ شما را بندگی نخواهم کرد،

وَلَآ أَنتُمْ عَـٰبِدُونَ مَآ أَعْبُدُ﴿۳﴾

و شما هم معبود مرا بندگی نخواهید کرد(۱)؛

وَلَآ أَنَا۠ عَابِدٌ مَّا عَبَدتُّمْ﴿۴﴾

نه من بندگی معبودانِ شما را خواهم کرد،

وَلَآ أَنتُمْ عَـٰبِدُونَ مَآ أَعْبُدُ﴿۵﴾

و نه شما بندگی معبود مرا خواهید کرد.

لَكُمْ دِينُكُمْ وَلِىَ دِينِ﴿۶﴾

شما به دین خویش باشید و من به دین خویش(۱)

إِذَا جَآءَ نَصْرُ ٱللَّهِ وَٱلْفَتْحُ﴿۱﴾

آنگاه که یاری خدا و پیروزی [مکه‌] فرا رسد(۱)،

وَرَأَيْتَ ٱلنَّاسَ يَدْخُلُونَ فِى دِينِ ٱللَّهِ أَفْوَاجًا﴿۲﴾

و مردم را ببینی که فوج فوج به دین خدا درآیند،

فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَٱسْتَغْفِرْهُ ۚ إِنَّهُۥ كَانَ تَوَّابًۢا﴿۳﴾

پس ‌صاحب‌اختیارت را با ستایش تقدیس کن و از او آمرزش بخواه(۱)؛ که بس بازپذیر است.

تَبَّتْ يَدَآ أَبِى لَهَبٍ وَتَبَّ﴿۱﴾

نابود باد دو دست(۱) ابولهب(۲) و نابود باد [خودش‌].

مَآ أَغْنَىٰ عَنْهُ مَالُهُۥ وَمَا كَسَبَ﴿۲﴾

مالش و دستاوردش، [به هنگام مجازات‌] سودی به حال او نخواهد داشت(۱).

سَيَصْلَىٰ نَارًا ذَاتَ لَهَبٍ﴿۳﴾

به زودی به آتشی شعله‌ور درآید؛

وَٱمْرَأَتُهُۥ حَمَّالَةَ ٱلْحَطَبِ﴿۴﴾

به اتّفاق همسر [سخن‌چین‌]ش، در حالی که [در هیئت‌] هیزم‌کش است،

فِى جِيدِهَا حَبْلٌ مِّن مَّسَدٍۭ﴿۵﴾

[و‌] ریسمانی تافته از الیاف نخل در گردن اوست(۱).