قُلْنَا ٱهْبِطُوا۟ مِنْهَا جَمِيعًا ۖ فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُم مِّنِّى هُدًى فَمَن تَبِعَ هُدَاىَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ﴿۳۸﴾

گفتیم: [با انبوه نسل خود‌] همگی از بهشت فرود آیید و هر گاه(۱) از جانب من رهنمودی برای شما آمد، کسانی که از هدایت من پیروی کنند، ترس و اندوهی نخواهند داشت(۲)؛

وَٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ وَكَذَّبُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَآ أُو۟لَـٰٓئِكَ أَصْحَـٰبُ ٱلنَّارِ ۖ هُمْ فِيهَا خَـٰلِدُونَ﴿۳۹﴾

و کسانی که انکار ورزیدند و آیات ما را دروغ شمردند، جاودانه دوزخی‌اند.

يَـٰبَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ٱذْكُرُوا۟ نِعْمَتِىَ ٱلَّتِىٓ أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَأَوْفُوا۟ بِعَهْدِىٓ أُوفِ بِعَهْدِكُمْ وَإِيَّـٰىَ فَٱرْهَبُونِ﴿۴۰﴾

ای دودمان یعقوب، نعمت مرا که بر شما ارزانی داشته‌ام(۱) به خاطر آورید و به پیمان من(۲) وفا کنید، تا به پیمان [خود با‌] شما(۳) وفا کنم؛ و تنها از [کیفر‌] من بترسید؛

وَءَامِنُوا۟ بِمَآ أَنزَلْتُ مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَكُمْ وَلَا تَكُونُوٓا۟ أَوَّلَ كَافِرٍۭ بِهِۦ ۖ وَلَا تَشْتَرُوا۟ بِـَٔايَـٰتِى ثَمَنًا قَلِيلًا وَإِيَّـٰىَ فَٱتَّقُونِ﴿۴۱﴾

به آنچه نازل کرده‌ام، که کتاب شما را تصدیق می‌کند، باور آورید و نخستین منکر آن نباشید، و آیات مرا به بهایی ناچیز مفروشید و تنها از من پروا کنید؛

وَلَا تَلْبِسُوا۟ ٱلْحَقَّ بِٱلْبَـٰطِلِ وَتَكْتُمُوا۟ ٱلْحَقَّ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ﴿۴۲﴾

و آگاهانه حق را به باطل میامیزید و آن را کتمان نکنید.

وَأَقِيمُوا۟ ٱلصَّلَوٰةَ وَءَاتُوا۟ ٱلزَّكَوٰةَ وَٱرْكَعُوا۟ مَعَ ٱلرَّٰكِعِينَ﴿۴۳﴾

و نماز برپا دارید و زکات بدهید و با فروتنان هم آهنگ باشید.

۞ أَتَأْمُرُونَ ٱلنَّاسَ بِٱلْبِرِّ وَتَنسَوْنَ أَنفُسَكُمْ وَأَنتُمْ تَتْلُونَ ٱلْكِتَـٰبَ ۚ أَفَلَا تَعْقِلُونَ﴿۴۴﴾

آیا مردم را به نیکی فرا می‌خوانید و خود را از یاد می‌برید(۱)؟ حال آنکه کتاب [آسمانی‌] می‌خوانید؛ آیا خردورزی نمی‌کنید؟

وَٱسْتَعِينُوا۟ بِٱلصَّبْرِ وَٱلصَّلَوٰةِ ۚ وَإِنَّهَا لَكَبِيرَةٌ إِلَّا عَلَى ٱلْخَـٰشِعِينَ﴿۴۵﴾

و [به هنگام مشکلات‌] از شکیبایی و نماز یاری جویید(۱)؛ و البته این [امر‌] دشوار است، و[لی‌] نه برای فروتنان،

ٱلَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُم مُّلَـٰقُوا۟ رَبِّهِمْ وَأَنَّهُمْ إِلَيْهِ رَٰجِعُونَ﴿۴۶﴾

همانان که یقین دارند به لقای ‌صاحب‌اختیار خویش نایل خواهند شد(۱) و به پیشگاه او بازمی‌گردند.

يَـٰبَنِىٓ إِسْرَٰٓءِيلَ ٱذْكُرُوا۟ نِعْمَتِىَ ٱلَّتِىٓ أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَأَنِّى فَضَّلْتُكُمْ عَلَى ٱلْعَـٰلَمِينَ﴿۴۷﴾

ای دودمان یعقوب، نعمت مرا که بر شما ارزانی داشته‌ام و شما را [به موهبت توحید‌] بر مردم [زمانه‌] برتری دادم، به خاطر آورید؛

وَٱتَّقُوا۟ يَوْمًا لَّا تَجْزِى نَفْسٌ عَن نَّفْسٍ شَيْـًٔا وَلَا يُقْبَلُ مِنْهَا شَفَـٰعَةٌ وَلَا يُؤْخَذُ مِنْهَا عَدْلٌ وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ﴿۴۸﴾

و بترسید از روزی که هیچ کس بلاگردان دیگری نشود(۱) و هیچ شفاعت و امدادی از او پذیرفته نگردد و مجازات هیچ کس بازخرید نشود(۲) و آدمیان مورد یاری قرار نگیرند(۳).