وَإِذْ نَجَّيْنَـٰكُم مِّنْ ءَالِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوٓءَ ٱلْعَذَابِ يُذَبِّحُونَ أَبْنَآءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَآءَكُمْ ۚ وَفِى ذَٰلِكُم بَلَآءٌ مِّن رَّبِّكُمْ عَظِيمٌ﴿۴۹﴾

[به یاد آرید‌] آنگاه که شما را از [سلطه‌] فرعونیان نجات دادیم(۱) که شما را به سختی آزار می‌دادند، پسرانتان را می‌کشتند و دخترانتان را زنده رها می‌کردند؛ و در این [دشواریها و نجات‌]، آزمونی بزرگ از جانب ‌صاحب‌اختیارتان بود؛

وَإِذْ فَرَقْنَا بِكُمُ ٱلْبَحْرَ فَأَنجَيْنَـٰكُمْ وَأَغْرَقْنَآ ءَالَ فِرْعَوْنَ وَأَنتُمْ تَنظُرُونَ﴿۵۰﴾

و هنگامی که رود [نیل‌] را به [خاطر ورود‌] شما شکافتیم(۱)، آنگاه شما را نجات داده و فرعونیان را در برابر چشمانتان غرقه ساختیم(۲)

وَإِذْ وَٰعَدْنَا مُوسَىٰٓ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً ثُمَّ ٱتَّخَذْتُمُ ٱلْعِجْلَ مِنۢ بَعْدِهِۦ وَأَنتُمْ ظَـٰلِمُونَ﴿۵۱﴾

و [با این وجود،‌] آنگاه که [برای نزول تورات‌] با موسی چهل شب میعاد نهادیم(۱)، شما ستمگرانه در غیابش گوساله را [به پرستش‌] گرفتید(۲)!

ثُمَّ عَفَوْنَا عَنكُم مِّنۢ بَعْدِ ذَٰلِكَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ﴿۵۲﴾

آنگاه پس از این [گناه‌] بر شما گذشت کردیم، بسا که سپاسگزار شوید.

وَإِذْ ءَاتَيْنَا مُوسَى ٱلْكِتَـٰبَ وَٱلْفُرْقَانَ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ﴿۵۳﴾

[به یاد آرید‌] آنگاه که به موسی کتاب و معیار تمیز [حق از باطل‌] عطا کردیم، بسا که هدایت یابید؛

وَإِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِۦ يَـٰقَوْمِ إِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ أَنفُسَكُم بِٱتِّخَاذِكُمُ ٱلْعِجْلَ فَتُوبُوٓا۟ إِلَىٰ بَارِئِكُمْ فَٱقْتُلُوٓا۟ أَنفُسَكُمْ ذَٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ عِندَ بَارِئِكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ ۚ إِنَّهُۥ هُوَ ٱلتَّوَّابُ ٱلرَّحِيمُ﴿۵۴﴾

و زمانی را که موسی به قوم خود گفت: ای قوم من، شما با گرفتن گوساله [به خدایی(۱)‌] بر خویش ستم کردید، اکنون به درگاه آفریدگار خود بازآیید و [هوای‌] نفس خود را بکشید(۲)؛ که این [کار‌] نزد آفریدگارتان ستوده‌تر است؛ [چون پذیرفتید‌] خدا هم [به رحمت خود‌] بر شما بازگشت؛ که او بازپذیر و مهربان است؛

وَإِذْ قُلْتُمْ يَـٰمُوسَىٰ لَن نُّؤْمِنَ لَكَ حَتَّىٰ نَرَى ٱللَّهَ جَهْرَةً فَأَخَذَتْكُمُ ٱلصَّـٰعِقَةُ وَأَنتُمْ تَنظُرُونَ﴿۵۵﴾

و زمانی را که گفتید: ای موسی، هرگز [دعوی‌] تو را باور نخواهیم کرد، مگر اینکه خدا را آشکارا ببینیم(۱) و [به گناه آن‌] صاعقه شما را فرا گرفت(۲)، در حالی که مشاهده می‌کردید.

ثُمَّ بَعَثْنَـٰكُم مِّنۢ بَعْدِ مَوْتِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ﴿۵۶﴾

سپس [به درخواست موسی(۱)‌] شما را پس از مرگتان برانگیختیم، بسا که سپاسگزار شوید؛

وَظَلَّلْنَا عَلَيْكُمُ ٱلْغَمَامَ وَأَنزَلْنَا عَلَيْكُمُ ٱلْمَنَّ وَٱلسَّلْوَىٰ ۖ كُلُوا۟ مِن طَيِّبَـٰتِ مَا رَزَقْنَـٰكُمْ ۖ وَمَا ظَلَمُونَا وَلَـٰكِن كَانُوٓا۟ أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ﴿۵۷﴾

و ابر را بر شما سایه گستر کردیم و [برای تغذیه‌] شما نعمتی گیاهی و نعمتی از گوشت پرندگان مقرّر داشتیم؛ [و گفتیم‌] از نعمتهای پاکیزه که روزی شما کرده‌ایم بخورید؛ ولی آنان [با ناسپاسی و نافرمانی‌] بر ما ستمی نکردند، بلکه در حق خویش ستم می‌کردند.