وَإِذَا كُنتَ فِيهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ ٱلصَّلَوٰةَ فَلْتَقُمْ طَآئِفَةٌ مِّنْهُم مَّعَكَ وَلْيَأْخُذُوٓا۟ أَسْلِحَتَهُمْ فَإِذَا سَجَدُوا۟ فَلْيَكُونُوا۟ مِن وَرَآئِكُمْ وَلْتَأْتِ طَآئِفَةٌ أُخْرَىٰ لَمْ يُصَلُّوا۟ فَلْيُصَلُّوا۟ مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوا۟ حِذْرَهُمْ وَأَسْلِحَتَهُمْ ۗ وَدَّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لَوْ تَغْفُلُونَ عَنْ أَسْلِحَتِكُمْ وَأَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيلُونَ عَلَيْكُم مَّيْلَةً وَٰحِدَةً ۚ وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِن كَانَ بِكُمْ أَذًى مِّن مَّطَرٍ أَوْ كُنتُم مَّرْضَىٰٓ أَن تَضَعُوٓا۟ أَسْلِحَتَكُمْ ۖ وَخُذُوا۟ حِذْرَكُمْ ۗ إِنَّ ٱللَّهَ أَعَدَّ لِلْكَـٰفِرِينَ عَذَابًا مُّهِينًا﴿۱۰۲﴾
و چون [در سفرهای جنگی] تو در میان مؤمنان باشی و [بخواهی] برای آنان نماز برپا داری، باید گروهی از آنان مسلّح با تو به [نماز] ایستند [و بقیه مراقب دشمن باشند]؛ و چون سجده [و نماز] را به پایان بردند، عقب دار شما شوند و گروهی دیگر که نماز به جای نیاوردهاند بیایند و همراه تو به نماز ایستند؛ و باید وسایل دفاعی و سلاح خود را برگیرند، زیرا انکارورزان دوست دارند شما از وسایل دفاعی و تجهیزات خود غافل شوید که ناگهان بر شما هجوم آرند؛ و هر گاه از باران یا بیماری در رنج بودید، ایرادی بر شما نیست که سلاحهای خویش را فروبگذارید، و[لی] احتیاط خویش را حفظ کنید، که خدا برای انکارورزان مجازاتی ذلّتبار آماده کرده است.