بَلْ بَدَا لَهُم مَّا كَانُوا۟ يُخْفُونَ مِن قَبْلُ ۖ وَلَوْ رُدُّوا۟ لَعَادُوا۟ لِمَا نُهُوا۟ عَنْهُ وَإِنَّهُمْ لَكَـٰذِبُونَ﴿۲۸﴾

[چنین نیست که به راه آمده باشند‌] بلکه اعمال و نیاتی که قبلاً پنهان می‌کردند، در برابرشان آشکار شده؛ و اگر [هم به دنیا‌] بازگردانده شوند، همان رفتاری را که از آن نهی شده‌اند از سر گیرند و مسلّماً دروغ‌پردازند.

وَقَالُوٓا۟ إِنْ هِىَ إِلَّا حَيَاتُنَا ٱلدُّنْيَا وَمَا نَحْنُ بِمَبْعُوثِينَ﴿۲۹﴾

می‌گفتند: جز زندگی دنیای ما هیچ [خبری‌] نیست و هرگز برانگیخته نخواهیم شد.

وَلَوْ تَرَىٰٓ إِذْ وُقِفُوا۟ عَلَىٰ رَبِّهِمْ ۚ قَالَ أَلَيْسَ هَـٰذَا بِٱلْحَقِّ ۚ قَالُوا۟ بَلَىٰ وَرَبِّنَا ۚ قَالَ فَذُوقُوا۟ ٱلْعَذَابَ بِمَا كُنتُمْ تَكْفُرُونَ﴿۳۰﴾

کاش آنان را هنگامی که در برابر ‌صاحب‌اختیارشان بازداشت شده‌اند(۱) مشاهده می‌کردی؛ که [خدا به آنان‌] گوید: آیا این [آتش(۲)‌] حق [شما‌] نیست؟ گویند: چرا، سوگند به ‌صاحب‌اختیارمان؛ [آنگاه خدا‌] گوید: پس به سزای آن که انکار می‌ورزیدید، مجازات را بچشید.

قَدْ خَسِرَ ٱلَّذِينَ كَذَّبُوا۟ بِلِقَآءِ ٱللَّهِ ۖ حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءَتْهُمُ ٱلسَّاعَةُ بَغْتَةً قَالُوا۟ يَـٰحَسْرَتَنَا عَلَىٰ مَا فَرَّطْنَا فِيهَا وَهُمْ يَحْمِلُونَ أَوْزَارَهُمْ عَلَىٰ ظُهُورِهِمْ ۚ أَلَا سَآءَ مَا يَزِرُونَ﴿۳۱﴾

به راستی کسانی که لقای خدا را دروغ شمردند، به زیان افتادند؛ و چون رستاخیز ناگهان فرا رسد، در حالی که بار سنگین(۱) گناهان خویش را بر پشت حمل می‌کنند، خواهند گفت: دریغ از غفلتی که در دنیا کردیم(۲)؛ آگاه باشید که بار بدی بر دوش دارند.

وَمَا ٱلْحَيَوٰةُ ٱلدُّنْيَآ إِلَّا لَعِبٌ وَلَهْوٌ ۖ وَلَلدَّارُ ٱلْـَٔاخِرَةُ خَيْرٌ لِّلَّذِينَ يَتَّقُونَ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ﴿۳۲﴾

زندگانی دنیا جز بازیچه و سرگرمی نیست و سرای آخرت برای پرواپیشگان بهتر است؛ آیا خردورزی نمی‌کنید(۱)؟

قَدْ نَعْلَمُ إِنَّهُۥ لَيَحْزُنُكَ ٱلَّذِى يَقُولُونَ ۖ فَإِنَّهُمْ لَا يُكَذِّبُونَكَ وَلَـٰكِنَّ ٱلظَّـٰلِمِينَ بِـَٔايَـٰتِ ٱللَّهِ يَجْحَدُونَ﴿۳۳﴾

می‌دانیم که گفتار انکارورزان تو را اندوهگین می‌کند(۱)، ولی در واقع تو را ‌دروغ‌پرداز نمی‌شمرند، بلکه این ستمگران آیات خدا را دانسته انکار می‌کنند(۲).

وَلَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِّن قَبْلِكَ فَصَبَرُوا۟ عَلَىٰ مَا كُذِّبُوا۟ وَأُوذُوا۟ حَتَّىٰٓ أَتَىٰهُمْ نَصْرُنَا ۚ وَلَا مُبَدِّلَ لِكَلِمَـٰتِ ٱللَّهِ ۚ وَلَقَدْ جَآءَكَ مِن نَّبَإِى۟ ٱلْمُرْسَلِينَ﴿۳۴﴾

قبل از تو نیز رسولانی مورد تکذیب قرار گرفتند که پاره‌ای از اخبارشان را شنیده‌ای(۱)؛ آنان در برابر آن تکذیب و آزار شکیبا بودند تا یاری ما بر آنان فرا رسید؛ و برنامه و سنت الهی هیچ تغییردهنده‌ای ندارد.

وَإِن كَانَ كَبُرَ عَلَيْكَ إِعْرَاضُهُمْ فَإِنِ ٱسْتَطَعْتَ أَن تَبْتَغِىَ نَفَقًا فِى ٱلْأَرْضِ أَوْ سُلَّمًا فِى ٱلسَّمَآءِ فَتَأْتِيَهُم بِـَٔايَةٍ ۚ وَلَوْ شَآءَ ٱللَّهُ لَجَمَعَهُمْ عَلَى ٱلْهُدَىٰ ۚ فَلَا تَكُونَنَّ مِنَ ٱلْجَـٰهِلِينَ﴿۳۵﴾

اگر اعراض آنان بر تو سنگین و ناگوار است، [خونسرد و شکیبا باش؛ وگرنه‌] اگر می‌توانی نقبی در زمین یا نردبانی بر آسمان بزنی تا معجزه‌ای [دیگر برای آنان‌] بیاوری، [بزن(۱)؛ ولی‌] اگر خدا می‌خواست همه را [به اجبار‌] به راه هدایت جمع می‌کرد، [امّا اختیار را مقرّر داشت(۲)‌] پس هرگز در زمره جاهلان مباش.