وَنَادَىٰٓ أَصْحَـٰبُ ٱلْجَنَّةِ أَصْحَـٰبَ ٱلنَّارِ أَن قَدْ وَجَدْنَا مَا وَعَدَنَا رَبُّنَا حَقًّا فَهَلْ وَجَدتُّم مَّا وَعَدَ رَبُّكُمْ حَقًّا ۖ قَالُوا۟ نَعَمْ ۚ فَأَذَّنَ مُؤَذِّنٌۢ بَيْنَهُمْ أَن لَّعْنَةُ ٱللَّهِ عَلَى ٱلظَّـٰلِمِينَ﴿۴۴﴾

بهشتیان دوزخیان را ندا دهند که ما آنچه ‌صاحب‌اختیارمان به ما وعده داده بود، درست یافتیم(۱)، آیا شما هم آنچه پروردگارتان به شما وعده داده بود، درست یافتید؟ گویند: آری؛ آنگاه اعلام کننده‌ای در میان آنان آواز دهد که نفرین خدا بر ستمگران باد؛

ٱلَّذِينَ يَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ ٱللَّهِ وَيَبْغُونَهَا عِوَجًا وَهُم بِٱلْـَٔاخِرَةِ كَـٰفِرُونَ﴿۴۵﴾

همانان که [مردم را‌] از راه خدا بازمی‌دارند و آن را بیراهه و ناهموار جلوه می‌دهند و آخرت را انکار می‌کنند.

وَبَيْنَهُمَا حِجَابٌ ۚ وَعَلَى ٱلْأَعْرَافِ رِجَالٌ يَعْرِفُونَ كُلًّۢا بِسِيمَىٰهُمْ ۚ وَنَادَوْا۟ أَصْحَـٰبَ ٱلْجَنَّةِ أَن سَلَـٰمٌ عَلَيْكُمْ ۚ لَمْ يَدْخُلُوهَا وَهُمْ يَطْمَعُونَ﴿۴۶﴾

میان این دو گروه پرده‌ای است(۱)؛ و در مقام شناخت، افراد [والامقام‌] ی(۲) هستند که همه [بهشتیان و دوزخیان‌] را از سیمایشان می‌شناسند(۳)؛ و بهشتیان را که [هنوز‌] به بهشت وارد نشده‌اند، و[لی‌] امید آن را دارند، ندا می‌دهند که: سلام بر شما(۴).

۞ وَإِذَا صُرِفَتْ أَبْصَـٰرُهُمْ تِلْقَآءَ أَصْحَـٰبِ ٱلنَّارِ قَالُوا۟ رَبَّنَا لَا تَجْعَلْنَا مَعَ ٱلْقَوْمِ ٱلظَّـٰلِمِينَ﴿۴۷﴾

و هنگامی که دیدگان منتظران بهشت، متوجّه دوزخیان شود، می‌گویند: ‌صاحب‌اختیارا، ما را همدم ستمکاران قرار مده.

وَنَادَىٰٓ أَصْحَـٰبُ ٱلْأَعْرَافِ رِجَالًا يَعْرِفُونَهُم بِسِيمَىٰهُمْ قَالُوا۟ مَآ أَغْنَىٰ عَنكُمْ جَمْعُكُمْ وَمَا كُنتُمْ تَسْتَكْبِرُونَ﴿۴۸﴾

و اهل شناخت، افرادی [از دوزخیان‌] را که از سیمایشان می‌شناسند، ندا دهند و گویند: جمعیت و سروری‌خواهی شما به حالتان سودی نداشت(۱).

أَهَـٰٓؤُلَآءِ ٱلَّذِينَ أَقْسَمْتُمْ لَا يَنَالُهُمُ ٱللَّهُ بِرَحْمَةٍ ۚ ٱدْخُلُوا۟ ٱلْجَنَّةَ لَا خَوْفٌ عَلَيْكُمْ وَلَآ أَنتُمْ تَحْزَنُونَ﴿۴۹﴾

آیا این [منتظران بهشت‌] همانانی نیستند که سوگند یاد می‌کردید خدا هیچ رحمتی نصیبشان نخواهد کرد؟! [آنگاه به همین مؤمنانِ در انتظار بهشت گویند:‌] داخل بهشت شوید که ترس و اندوهی نخواهید داشت(۱).

وَنَادَىٰٓ أَصْحَـٰبُ ٱلنَّارِ أَصْحَـٰبَ ٱلْجَنَّةِ أَنْ أَفِيضُوا۟ عَلَيْنَا مِنَ ٱلْمَآءِ أَوْ مِمَّا رَزَقَكُمُ ٱللَّهُ ۚ قَالُوٓا۟ إِنَّ ٱللَّهَ حَرَّمَهُمَا عَلَى ٱلْكَـٰفِرِينَ﴿۵۰﴾

دوزخیان، بهشتیان را آواز دهند که: جرعه‌ای آب یا از آنچه خدا روزی شما کرده است ما را هم بهره‌مند کنید؛ پاسخ دهند: خدا آنها را بر انکارورزان روا نداشته است(۱)

ٱلَّذِينَ ٱتَّخَذُوا۟ دِينَهُمْ لَهْوًا وَلَعِبًا وَغَرَّتْهُمُ ٱلْحَيَوٰةُ ٱلدُّنْيَا ۚ فَٱلْيَوْمَ نَنسَىٰهُمْ كَمَا نَسُوا۟ لِقَآءَ يَوْمِهِمْ هَـٰذَا وَمَا كَانُوا۟ بِـَٔايَـٰتِنَا يَجْحَدُونَ﴿۵۱﴾

[همان‌] کسانی که دین خویش را به سرگرمی و بازیچه گرفتند و زندگی دنیا فریبشان داد؛ امروز آنان را به فراموشی سپاریم، همان‌گونه که آنان دیدار امروزشان را به فراموشی سپردند(۱) و آیات ما را دانسته انکار می‌کردند(۲).