الٓر ۚ تِلْكَ ءَايَـٰتُ ٱلْكِتَـٰبِ وَقُرْءَانٍ مُّبِينٍ﴿۱﴾

الف، لام، راء؛ این آیات کتاب [الهی‌] است و قرآنِ روشنگر.

رُّبَمَا يَوَدُّ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لَوْ كَانُوا۟ مُسْلِمِينَ﴿۲﴾

بسا که انکارورزان [در آینده‌] آرزو کنند کاش [در برابر خدا‌] تسلیم بودند(۱).

ذَرْهُمْ يَأْكُلُوا۟ وَيَتَمَتَّعُوا۟ وَيُلْهِهِمُ ٱلْأَمَلُ ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ﴿۳﴾

واگذارشان تا بخورند و برخوردار شوند و آرزو[ها] سرگرمشان کند، به زودی خواهند دانست(۱).

وَمَآ أَهْلَكْنَا مِن قَرْيَةٍ إِلَّا وَلَهَا كِتَابٌ مَّعْلُومٌ﴿۴﴾

[مردمِ‌] هیچ شهری را هلاک نکردیم، مگر اینکه موعدی مشخّص داشتند.

مَّا تَسْبِقُ مِنْ أُمَّةٍ أَجَلَهَا وَمَا يَسْتَـْٔخِرُونَ﴿۵﴾

هیچ امّتی از سرآمد مقرّر خود نه پیشی گیرد و نه به تأخیر افتد.

وَقَالُوا۟ يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِى نُزِّلَ عَلَيْهِ ٱلذِّكْرُ إِنَّكَ لَمَجْنُونٌ﴿۶﴾

[انکارورزان‌] گفتند: ای کسی که بر تو وحی نازل شده است، به راستی دیوانه‌ای(۱)!

لَّوْ مَا تَأْتِينَا بِٱلْمَلَـٰٓئِكَةِ إِن كُنتَ مِنَ ٱلصَّـٰدِقِينَ﴿۷﴾

اگر راست می‌گویی، چرا فرشتگان را نزد ما نمی‌آری(۱)؟

مَا نُنَزِّلُ ٱلْمَلَـٰٓئِكَةَ إِلَّا بِٱلْحَقِّ وَمَا كَانُوٓا۟ إِذًا مُّنظَرِينَ﴿۸﴾

فرشتگان را جز به حق نازل نمی‌کنیم و در آن صورت هم انکارورزان مهلتی نخواهند داشت.

إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا ٱلذِّكْرَ وَإِنَّا لَهُۥ لَحَـٰفِظُونَ﴿۹﴾

قرآن را ما نازل کردیم و خود ما هم محافظش خواهیم بود.

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا مِن قَبْلِكَ فِى شِيَعِ ٱلْأَوَّلِينَ﴿۱۰﴾

قبل از تو نیز [پیامبرانی‌] میان گروههای پیشین فرستادیم،

وَمَا يَأْتِيهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا كَانُوا۟ بِهِۦ يَسْتَهْزِءُونَ﴿۱۱﴾

ولی هیچ رسولی بر آنان نمی‌آمد، مگر اینکه به استهزایش می‌گرفتند.

كَذَٰلِكَ نَسْلُكُهُۥ فِى قُلُوبِ ٱلْمُجْرِمِينَ﴿۱۲﴾

این گونه قرآن را بر دلهای بزهکاران عرضه می‌کنیم [تا با پذیرش یا انکارش مورد آزمایش قرار گیرند‌]،

لَا يُؤْمِنُونَ بِهِۦ ۖ وَقَدْ خَلَتْ سُنَّةُ ٱلْأَوَّلِينَ﴿۱۳﴾

و[لی‌] بدان ایمان نمی‌آورند و شیوه پیشینیان [نیز همین گونه‌] گذشته است(۱).

وَلَوْ فَتَحْنَا عَلَيْهِم بَابًا مِّنَ ٱلسَّمَآءِ فَظَلُّوا۟ فِيهِ يَعْرُجُونَ﴿۱۴﴾

حتّی اگر دری از آسمان به روی آنان می‌گشودیم که همواره بر آن عروج کنند،

لَقَالُوٓا۟ إِنَّمَا سُكِّرَتْ أَبْصَـٰرُنَا بَلْ نَحْنُ قَوْمٌ مَّسْحُورُونَ﴿۱۵﴾

[باز‌] می‌گفتند قطعاً چشم‌بندی شده‌ایم، بلکه مردمی جادوزده‌ایم.