قَالَ ٱلَّذِينَ ٱسْتَكْبَرُوا۟ لِلَّذِينَ ٱسْتُضْعِفُوٓا۟ أَنَحْنُ صَدَدْنَـٰكُمْ عَنِ ٱلْهُدَىٰ بَعْدَ إِذْ جَآءَكُم ۖ بَلْ كُنتُم مُّجْرِمِينَ﴿۳۲﴾

سروری خواهان به آنان پاسخ دهند: چگونه ما شما را از راه هدایت - که به شما رسید - بازداشتیم؟! شما خود بزهکار بودید [که به دنبال ما راه افتادید‌].

وَقَالَ ٱلَّذِينَ ٱسْتُضْعِفُوا۟ لِلَّذِينَ ٱسْتَكْبَرُوا۟ بَلْ مَكْرُ ٱلَّيْلِ وَٱلنَّهَارِ إِذْ تَأْمُرُونَنَآ أَن نَّكْفُرَ بِٱللَّهِ وَنَجْعَلَ لَهُۥٓ أَندَادًا ۚ وَأَسَرُّوا۟ ٱلنَّدَامَةَ لَمَّا رَأَوُا۟ ٱلْعَذَابَ وَجَعَلْنَا ٱلْأَغْلَـٰلَ فِىٓ أَعْنَاقِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ ۚ هَلْ يُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كَانُوا۟ يَعْمَلُونَ﴿۳۳﴾

و مقهورشدگان [خطاب‌] به سروری‌خواهان گویند: دسیسه‌های شب و روز [شما بود که موجب فریب ما شد‌]، آنگاه که ما را وادار می‌کردید خدا را انکار کنیم و برای او [در قدرت و تدبیر‌] همتایانی قایل شویم(۱)؛ و چون مجازات را ببینند، ابراز پشیمانی کنند(۲)؛ و [آنگاه‌] زنجیرها[ی مجازات‌] را بر گردن انکارورزان قرار دهیم؛ آیا جز در برابر آنچه کرده‌اند، مجازات می‌شوند؟

وَمَآ أَرْسَلْنَا فِى قَرْيَةٍ مِّن نَّذِيرٍ إِلَّا قَالَ مُتْرَفُوهَآ إِنَّا بِمَآ أُرْسِلْتُم بِهِۦ كَـٰفِرُونَ﴿۳۴﴾

هیچ هشداردهنده‌ای را در هیچ شهری نفرستادیم، مگر آنکه طبقه عیاش آن(۱) گفتند: ما پیامی را که مأمور [ابلاغ‌] آن شده‌اید، انکار می‌کنیم.

وَقَالُوا۟ نَحْنُ أَكْثَرُ أَمْوَٰلًا وَأَوْلَـٰدًا وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ﴿۳۵﴾

و گفتند: اموال و فرزندان ما بیشتر است، و مجازات نخواهیم شد(۱).

قُلْ إِنَّ رَبِّى يَبْسُطُ ٱلرِّزْقَ لِمَن يَشَآءُ وَيَقْدِرُ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَ ٱلنَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ﴿۳۶﴾

بگو: ‌صاحب‌اختیار من روزی را بر هر کس که بخواهد، فراخی بخشد و یا محدود گرداند، ولی بیشتر مردم نمی‌دانند.

وَمَآ أَمْوَٰلُكُمْ وَلَآ أَوْلَـٰدُكُم بِٱلَّتِى تُقَرِّبُكُمْ عِندَنَا زُلْفَىٰٓ إِلَّا مَنْ ءَامَنَ وَعَمِلَ صَـٰلِحًا فَأُو۟لَـٰٓئِكَ لَهُمْ جَزَآءُ ٱلضِّعْفِ بِمَا عَمِلُوا۟ وَهُمْ فِى ٱلْغُرُفَـٰتِ ءَامِنُونَ﴿۳۷﴾

اموال و فرزندان شما [فضیلتی‌] نیست که شما را نزد ما مقرّب گرداند، مگر آنان که ایمان آورند و به شایستگی عمل کنند که در قبال رفتارشان پاداش چندین برابر(۱) دارند و در غرفه‌ها[ی بهشت(۲)‌] ایمنند(۳).

وَٱلَّذِينَ يَسْعَوْنَ فِىٓ ءَايَـٰتِنَا مُعَـٰجِزِينَ أُو۟لَـٰٓئِكَ فِى ٱلْعَذَابِ مُحْضَرُونَ﴿۳۸﴾

و کسانی که در برابر آیات ما جبهه می‌گیرند(۱)، برای مجازات احضار خواهند شد.

قُلْ إِنَّ رَبِّى يَبْسُطُ ٱلرِّزْقَ لِمَن يَشَآءُ مِنْ عِبَادِهِۦ وَيَقْدِرُ لَهُۥ ۚ وَمَآ أَنفَقْتُم مِّن شَىْءٍ فَهُوَ يُخْلِفُهُۥ ۖ وَهُوَ خَيْرُ ٱلرَّٰزِقِينَ﴿۳۹﴾

بگو: ‌صاحب‌اختیار من روزی را بر هر کس از بندگانش که بخواهد، فراخی بخشد و یا محدود گرداند؛ و هر چه انفاق کنید، عوض می‌بخشد؛ و او بهترین روزی‌‌دهنده است.