يَـٰٓأَيُّهَا ٱلنَّبِىُّ لِمَ تُحَرِّمُ مَآ أَحَلَّ ٱللَّهُ لَكَ ۖ تَبْتَغِى مَرْضَاتَ أَزْوَٰجِكَ ۚ وَٱللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ﴿۱﴾

ای پیامبر، چرا چیزی را که خدا بر تو حلال شمرده است، به خاطر خشنودی همسرانت بر خود حرام [فرض‌] می‌کنی(۱)؛ در حالی که خدا آمرزگاری است مهربان.

قَدْ فَرَضَ ٱللَّهُ لَكُمْ تَحِلَّةَ أَيْمَـٰنِكُمْ ۚ وَٱللَّهُ مَوْلَىٰكُمْ ۖ وَهُوَ ٱلْعَلِيمُ ٱلْحَكِيمُ﴿۲﴾

خدا [راه‌] گشودن سوگندهای شما را [به کفّاره‌] مقرّر داشته است؛ خدا کارساز شماست؛ و او دانا و فرزانه است.

وَإِذْ أَسَرَّ ٱلنَّبِىُّ إِلَىٰ بَعْضِ أَزْوَٰجِهِۦ حَدِيثًا فَلَمَّا نَبَّأَتْ بِهِۦ وَأَظْهَرَهُ ٱللَّهُ عَلَيْهِ عَرَّفَ بَعْضَهُۥ وَأَعْرَضَ عَنۢ بَعْضٍ ۖ فَلَمَّا نَبَّأَهَا بِهِۦ قَالَتْ مَنْ أَنۢبَأَكَ هَـٰذَا ۖ قَالَ نَبَّأَنِىَ ٱلْعَلِيمُ ٱلْخَبِيرُ﴿۳﴾

آنگاه که پیامبر مطلبی پنهانی را [در مورد احتمال ازدواج با همسر مطلّقه پسرخوانده‌اش‌] با یکی از همسرانش در میان نهاد(۱)، چون او [در برابر همسر دیگرش‌] راز را فاش کرد و خدا پیامبر را بر آن آگاه ساخت، پیامبر بخشی از موضوع افشاء را [سربسته‌] به همسرش اظهار داشت و از ابراز بخش دیگر [با کرامت‌] چشم پوشید؛ و چون در آن مورد، همسرش را آگاه کرد، او گفت: چه کسی این [مسأله‌] را به تو خبر داد؟ [پیامبر‌] گفت: [خدای‌] دانای آگاه مرا باخبر ساخت(۲).

إِن تَتُوبَآ إِلَى ٱللَّهِ فَقَدْ صَغَتْ قُلُوبُكُمَا ۖ وَإِن تَظَـٰهَرَا عَلَيْهِ فَإِنَّ ٱللَّهَ هُوَ مَوْلَىٰهُ وَجِبْرِيلُ وَصَـٰلِحُ ٱلْمُؤْمِنِينَ ۖ وَٱلْمَلَـٰٓئِكَةُ بَعْدَ ذَٰلِكَ ظَهِيرٌ﴿۴﴾

اگر [شما دو زن‌] به درگاه خدا توبه کنید، [بهتر است‌] زیرا دلهای شما منحرف از حق شده است؛ و اگر علیه پیامبر همداستان شوید(۱)، خدا و جبرئیل و مؤمنانِ شایسته، دوستدار او هستند؛ و علاوه بر آن، فرشتگان به پشتیبانی‌اش ایستاده‌اند.

عَسَىٰ رَبُّهُۥٓ إِن طَلَّقَكُنَّ أَن يُبْدِلَهُۥٓ أَزْوَٰجًا خَيْرًا مِّنكُنَّ مُسْلِمَـٰتٍ مُّؤْمِنَـٰتٍ قَـٰنِتَـٰتٍ تَـٰٓئِبَـٰتٍ عَـٰبِدَٰتٍ سَـٰٓئِحَـٰتٍ ثَيِّبَـٰتٍ وَأَبْكَارًا﴿۵﴾

اگر با شما متارکه کند، چه بسا ‌صاحب‌اختیارش همسرانی بهتر از شما نصیبش کند، همسرانی تسلیم [در برابر خدا(۱)‌]، با ایمان، فرمانبردار [خدا(۲)‌]، توبه کننده، عابد، روزه دار(۳)، باکره و غیر باکره.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ قُوٓا۟ أَنفُسَكُمْ وَأَهْلِيكُمْ نَارًا وَقُودُهَا ٱلنَّاسُ وَٱلْحِجَارَةُ عَلَيْهَا مَلَـٰٓئِكَةٌ غِلَاظٌ شِدَادٌ لَّا يَعْصُونَ ٱللَّهَ مَآ أَمَرَهُمْ وَيَفْعَلُونَ مَا يُؤْمَرُونَ﴿۶﴾

ای ایمان‌آوردگان، خود و خانواده خود را از آتشی نگاه دارید که سوخت آن مردم و سنگهاست(۱)؛ بر آن [آتش‌] فرشتگان جدّی و سختگیری [گمارده شده‌]اند که از آنچه خدا به آنان دستور داده، نافرمانی نمی‌کنند و مأموریتِ خود را اجرا می‌نمایند.

يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لَا تَعْتَذِرُوا۟ ٱلْيَوْمَ ۖ إِنَّمَا تُجْزَوْنَ مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ﴿۷﴾

شما انکارورزان، امروز عذر نیاورید(۱)؛ تنها در برابر آنچه کرده‌اید مجازات خواهید شد.